Socialize

ஏன் இந்த ஓட்டம்! ஏன் இந்த பணப் புலம்பல்!!

சிவா ஈஸ்வரமூர்த்தி

புலம் பெயர் தேசத்து மக்களிடையே அதிகம் குறைப்பட்டுக் கொள்ளும் விடையங்கள் இரண்டு ஒன்று நேரம் போதவில்லை என்ற Busy(பரபரப்பு). இரண்டாவது எவ்வளவு உழைத்தாலும் பணம் போதவில்லை என்ற நிலை. இது மாதம் 1000 டாலர் உழைப்பவனும், மாதம் 5000 டாலர் உழைப்பவனும் கூறும் பொதுவான மந்திரம்.

ஏன் இப்படியிருக்கின்றது.

50 வருடங்களுக்கு முன்பும் ஒரு நாள் என்பது 24 மணி நேரம்தான், இன்றும் அப்படியே. அது தாயகத்திலும் இதேயளவுதான். வட புலத்திலும் அதேயளவுதான், தென் துருவத்திலும் இதேயளவுதான். பின்னே தற்போது எப்படி இப்படியாகிவிட்டது புலம் பெயர் தேசங்களில், நகர வாழ்கையில்.
இதற்கு காரணம் தாயகத்தில் நாம் வாழும் போது எங்கள் யாபேருக்கும் இரண்டாவது வருமானம் இருந்து கொண்டே இருந்தது.

அது நீங்கள் ஆசிரியராக இருந்தாலும் சரி, அக்கவுண்டனாக இருந்தாலும் சரி, அப்புகாத்தாக இருந்தாலும் சரி. ஏன் டாக்குத்தராக, எஞ்சினியராக இருந்தாலும் சரி. அது வேறு ஒன்றும் இல்லை வீட்டுத் தோட்ட வருமானம். அதுதான் மா, வாழை, முருங்கை, கருவேப்பலை, எலுமிச்சை, பலா, தென்னை, பனை என்று ஏதோ ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட இந்த பயிர்கள் எங்கள் வீட்டில் வளர்த்தோம், ஏன் தானாகவே இவை வளர்ந்தன என்றும் கூறலாம். இதற்கென நாம் சிறிதளவு கவனிப்பை போட்டாலே போதும். எமக்குத் தேவையான காய், கறி, பழம், இலை, பாய், பறி எனப் பலனைத் தந்து கொண்டிருக்கும்.

கூடவே இந்த பயன்கள் எங்களுக்குமட்டும் அல்ல ‘அயல், அட்டை’ க்கும் ஏன் சில பயிர்கள் (கறி வேப்பிலை) ஒரு கிராமத்திற்கே பயனுள்ளதாக அமையும். ஏங்கள் தேவைக்கு போக மீதிக் காய் கறிகளை இடைத்தரகர் இன்றி எங்கள் கிராமச்சந்தையில் அல்லது அயல், அட்டடைக்கு விற்பனை செய்து விடுவோம். சிலவற்றை இனாமாக கொடுத்து விடுவோம் எனவே இதில் எங்களை அறியாமலே எங்கள் தேவைகளும் பூர்த்தியாகின்றன. எனவே இவற்றை வாங்கும் பணம் மீதப்படுகின்றது. கூடவே விற்பனையால் வரும் பணம் வருமானமாகவும் அமைகின்றது. இதைப் போலவே ஆடு மாடு, கோழி போன்ற வீட்டுப் பிராணிகளாலும் எமக்கு பயன் ஏற்படுகின்றன. இதற்காக நாம் பிரத்தியேகமாக வேலை செய்யவும் இல்லை. செய்யத் தேவையும் இல்லை.

இது போன்ற செயற்பாடுகள் புலம் பெயர் தேசங்களில் இல்லையென்றே கூறலாம். காரணம் Summer(வருடத்தில் 6 மாதங்களுக்கு குறைவான காலத்தில்) இல் மாத்திரம் இங்கு பயிர்கள் வீடுகளில் செய்யலாம். இப்படி பயிர்களைச் செய்தால் எமக்கு தேவையானது போக மீதியை சந்தைப்படுத்தும் இலகு முறைகள் இங்கு இல்லை. இப்படியான உற்பத்திகளில் விற்பனை செய்வதில் நிலவும் பெரும் முதலாளிகளின் ஏகபோகம் வீட்டுத் தோட்ட உற்பத்திகளை சந்தைப்படுத்துவதில் சிரமங்களை ஏற்படுத்தி உற்பத்தி செய்வதில் உள்ள ஆர்வங்களை குறைத்து விடும்.

கூடவே புலம் பெயர் தேசத்தில் ‘அயல் அட்டை’ என்று கூவி கூறுபோட்டு இவற்றை விற்கவும் முடியாது. மேற்கத்திய நாடுகளில் மனிதர்களை தனித்தனியாக பிரித்து ‘அயல் அட்டை’ என்ற சமூகம் அல்லாமல் வைத்திருக்கின்றது மேற்கத்திய System.

எனவே தாயகத்தில் எமக்கு கிடைத்த இரண்டாவது வருமானம் இங்கு அறவே இல்லாமல் இருக்கின்றது என்பதே உண்மை. கறிவேப்பிலையும் காசு கொடுத்துதான் வாங்கவேண்டும் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்.

எனவே பணத் தேவைக்கான இரண்டாவது வருமானத்திற்காக எம்மில் பலர் இரண்டாவது வேலைக்கு போக வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கின்றோம்.

தாயகத்தில் பெரும் பாலும் தண்ணீர் (free)இனாம். புலம் பெயர் தேசங்களில் தண்ணீர் வீட்டிற்கு வரும் போதும் பணம் கட்ட வேண்டும். (இதன் அடிப்படையில்) வெளியேறும் தண்ணீருக்கும் பணம் அறவிடுவார்கள்.

மின்சாரம் தாயகத்தில் இரவு நேரங்களில் அவசியம். அது இல்லையென்றால் கை விளக்கு. அதுவும் இல்லையென்றால் பகல் படிப்பு இரவுத் தூக்கம் எனச் சமாளிக்க? முடியும். புலம் பெயர் தேசத்தின் அரை வருடக் குளிரை சமாளிக் மின்சாரம் அவசியம். மின்சாரத்தை குளிர் காலத்தில் மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்து நிறுத்தினால், அவ் நாடுகளில் அரைபங்கினர் பரலோகம் போக வேண்டியது தான். புரிகின்றதா…? மின்சாரத்தின் அவசியம் புலம் பெயர் தேசங்களில் எவ்வளவு முக்கியம் என்று. எனவே இந்த வகையில தாயகத்தில் மின்சாரத் தேவைக்கான செலவுகள் குறைவு. எனவே தாயகத்தில் ஒருவர் உழைக்கும் ரூபாய்கள் அங்கே மிஞ்சும். புலம் பெயர் தேசசத்தில் இருவர் உழைக்கும் டாலர்கள் மிஞ்சாது. Bill கள் கட்டவே சரியாகி விடும்.

எனவே புலம் பெயர் தேசத்தில் மீண்டும் இன்னொரு வேலைக்க இருவரும் ஓட வேண்டும். அல்லது இருக்கும் வேலையில் அதிக நேரம் (Overtime) வேலை செய்ய வேண்டும். எனவே நேரம் இன்மை என்பது இங்கு பெரிய குறையாக அமைகின்றது.

கூடவே எங்கள் பிள்ளைகள் தெருவில் இறங்கி வீதியில் சமூகத்தின் கண்களின் பாதுகாப்புடன் பாடசாலை சென்று வந்தனர். இந்த வேலைகள் எமக்கு அங்கு இருக்கவில்லை. இங்கு ஏத்தி இறக்குவது எமக்கு இருக்கும் மேலதிக வேலை.

தாயகத்தில் அடிப்படைப் பயணத்திற்கு ஒரு துவிச்சக்கர வண்டி (தற்போது எம்மால் தாயகத்தில் வலிந்து எடுகப்பட்டிருக்கின்றது Mortor Bike)செய்யும் வேலைகளை இங்கு ஒரு கார் செய்கின்றது. இதற்கான செலவுகள் மிகத் தொகையானவையே. புலம் பெயர் தேசசத்தில் வாழ்க்கை இலகு போல் தோற்றத்தை கொடுத்தாலும் உங்களை அது மீளமுடியாக மாதக் கட்டுக் காசுக்காரனாக மாற்றி விடும், எனவே ஓட வேண்டும், ஓடிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் டாலரைத் தேடி. அப்போது எங்கே நேரம் கிடைக்கப் போகின்றது. எனவே நாம் எல்லோரும் Busy… Busy…..?

புலம் பெயர் தேசத்தில் இவற்றை எவ்வாறு தவிர்க்கலாம். இரண்டாம் வேலையில் கிடைக்கும் வருமானத்தை வேலைத் தளம் ஒன்றிற்கு செல்லாமல் ஒவ்வொருவரும் தமக்குள் இருக்கும் இரண்டாம் திறமைகளைப் பாவித்து சுய முயற்சி மூலம்(அதற்காக கீரைக் கடைக்கு எதிர் கடை போடவேண்டும் என்பதில்லை) பெறவேண்டும். உதாரணமாக தையல் தெரிந்தவர்கள் வீட்டில் இருந்து கொண்டே வேலை நேரத்திற்கு பின்பு தையலில் ஈடுபடுவது. முடி திருத்த தெரிந்தவர்கள், பாடம் சொல்லிக் கொடுக்க தெரிந்தவர்கள், சிறு மின்சார உபகரணம் திருத்த தெரிந்தவர்கள் என்று திறமையுள்ளவர்கள் தமது திறமைகளுக்கு எற்ப வீட்டில் இருந்துகொண்டே இரண்டாவது வேலைக்கு வேலைத் தளம் ஒன்றிற்கு ஓடாமல் பணம் ஈட்டக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இதற்கான தொடர்பாடல்களை உறவினர்கள், நண்பர்கள் என்று ஆரம்பித்து செயற்படலாம்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட எம் இயலுமை, தேவைகளுக்கு எற்ப வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். மற்றவர்களைப் பார்த்து தேவையற்ற வசதிகளை கூட்ட முற்பட்டால் மாதக் கட்டுக் காசை உங்கள் சம்பளத்திலிருந்து எடுத்து கட்டிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியது தான், தொடர்ந்தும் ஓடிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியது தான். இந்த Busy, பணம் போதவில்லை என்பது எப்போதும் இருந்து கொண்டே இருக்கும் Credit Card இல் தரும் பணம் கடனே அன்றி அது உங்கள் பணம் அல்ல என்பதை உணர்ந்து செயற்படுதல் வேண்டும்.

பொதுவாகச் சொல்கின் மாதம் மாதம் கட்டும் கட்டு காசுகளை முறமைகளை நாம் குறைக்க வேண்டும்.
தாயகத்திலும் கொழும்பு, கண்டி, யாழ்பாணம், போன்ற நகர வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர்களின் நிலமை இவ்வாறே இருந்தன, இருக்கின்றன என்பதை நீங்கள் கூறுவது என் காதுகளுக்கு கேட்கின்றது. மேலும் தற்போது நிலமை புலம் பெயர் தேசத்து வாழ்வு போல் எல்லா இடங்களிலும் மாறி வருகின்றது என்று நீங்கள் முணு முணுப்பதுவும் எனது காதுக்கு கேட்கின்றது.

உண்மைதான், ஆனால் இவ்விரு பகுதியினரும் வீட்டுத் தோட்டம், அதாவது தமது சாப்பாட்டிற்காக காய்கறிகளை உற்பத்தி செய்பவர்கள் சந்தோஷமாக மன நிறைவுடன் அன்றும் இன்றும் கிராமத்திலும், பட்டினத்திலும் வாழ்கின்றனர் என்பதே உண்மை. நான் இதனை வெள்ளவத்தையிலும், வவுனியாவிலும், யாழ்பாணத்திலும் கண்டு இருக்கின்றேன். இவர்களில் பலர் டாக்டர், என்ஜினியர், விரிவுரையாளர், கடற் தொழிலாளர்கள், கணக்காளர்கள், சாதாரண உத்தியோகத்தர்கள்.

இது யுத்தம் நடைபெற்ற போதும் உண்மை, யுத்தம் முடிந்த பின்பும் உண்மை, என்ன யுத்தம் நடைபெறும் போது பயிருக்கு சொட்டு நீர். யுத்தம் இல்லாதபோது பயிருக்கு….. நெல்லுக்கு இறைத்த நீர்(ஆங்கே புல்லுக்கும் பாயுமாம்…)

எனவே முயன்றால் பரபரப்பு அற்ற, தேவைக்கேற்ற பணம், நிறைவான வாழ்வை நாங்கள் எல்லோரும் உலகின் எவ்விடத்திலும் பெறலாம். முயற்சிதான் தேவை. நிலமைகளுக்கு எற்ப முயல்வோம், பகட்டான தேவையற்ற செலவினங்களை தவிர்ப்போம். பரபரப்பு அற்ற, இன்னும் இன்னும் என்று தேட வைக்கும் பணத் தேடலைத் தவிர்போம் சந்தோஷமாக வாழ்வோம்.
(சிவா ஈஸ்வரமூர்த்தி) (ஆகஸ்ட் 26, 2012)

Share This Post

DeliciousDiggGoogleStumbleuponRedditTechnoratiYahooBloggerMyspaceRSS